door: Dick Vos
Zaterdag 9 augustus j.l. was ik aan het werk op het Hegeveld en raakte in gesprek met Rico Pronk.
We hadden elkaar nog niet eerder ontmoet dus we vertelden wat over onze achtergrond en onze ervaring met vrijwilligerswerk in de natuur. Rico kwam toen met een opmerkelijk verhaal. Hij had ook in Frankrijk gewerkt en daar hadden ze een mij onbekende methode om Amerikaanse vogelkers te bestrijden: ze beschadigen de stam van de vogelkers en smeren camembert op de beschadigde plek. Vervolgens dekken ze de plek af met plastic. De schimmels in de camembert doen dan hun dodelijke werk in de vogelkers en op termijn geeft deze de geest.
Mooi verhaal, maar klopt het of is het een “broodje Aap”?
Niet dat ik Rico voor leugenaar wilde uitmaken, maar hier wilde ik wel meer van weten. Dus thuis gekomen de laptop aangezet en het internet afgespeurd. Een verband tussen de camembertschimmel (Penicillium camemberti) en de Amerikaanse vogelkers heb ik niet kunnen vinden, maar ik vond wel een studie over het gebruik van de loodglansschimmel (Chondrostereum purpureum).
Deze schimmel is ingezet in een studie in Z-Limburg eind jaren ’80.
Biologische bestrijding werd daarin vergeleken met bestrijding met Roundup. De conclusie was dat gebruik van de loodglansschimmel de voorkeur geniet boven chemische bestrijding. Er is ook gekeken of gebruik van Ch. Purpureum een gevaar oplevert voor andere (kersen)bomen. Dat bleek mee te vallen.
Het verhaal van Rico lijkt dus aannemelijk, maar voordat wij hier ook deze Franse methode gaan toepassen lijkt het verstandig eerst uit te vissen of de Penicillium camemberti in de Nederlandse context schade kan aanrichten in de natuur. Je introduceert immers een schimmel die waarschijnlijk niet van nature in onze contreien voorkomt (?). Ik ben benieuwd of er lezers van deze nieuwsbrief zijn die hier meer van weten. Ik hoor het graag; reacties kunnen naar:
